De kersttijd is bij uitstek de periode waarbij mensen een beetje aan zelfreflectie doen en proberen goede bedoelingen vorm te geven. Het is vast een overblijfsel van een christelijke opvoeding en/of cultuur. Als vrijwilliger bij de noodopvang van uitgeprocedeerde asielzoekers wist ik o.a dat dit het moment was om te collecteren. Het resultaat was dat er net zo veel geld binnenkwam als de rest van het gehele jaar.
Als natuur- en milieuman voelde ik vanmorgen na het lezen van De Volkskrant de behoefte om iets van deze traditie voort te zetten. Gefascineerd als ik was door een tweetal koppen in De Volkskrant.
Schoenenpoetsen voor bijstand / Paus die zegt wat Occupy bedoelde.
Wie zijn bijstandsuitkering wil behouden, moet daarvoor per 1 juli verplicht werken. In Amsterdam gebeurt dat al. Maar hoe nuttig is het om acht uur per dag nietjes uit dossiers te halen? Andere verplichte bezigheden zijn o.a sigarettenpeuken opruimen, schoenen poetsen, toiletten schrobben, strijken, planten water geven, dossierpagina’s tellen, schone vloeren boenen. Vaak 32 uur in de week moeten mensen in de bijstand dit soort onzin onbetaalde werk verrichten als straf voor het getroffen zijn door de crisis of omdat ze behoren tot de groep door Marcel van Dam genoemde groep van gestigmatiseerde onrendabelen. (mensen met vlekjes).
En dit gebeurt dan in een door sociaal democraten gedomineerde stad. Dit is dan de zgn. participatiemaatschappij van Rutten en Samsom. Hoever zijn we afgedreven van een fatsoenlijke verzorgingsmaatschappij die was opgebouwd op samenwerking en vertrouwen, maar waar nu ieder jaar meer miljonairs komen en de graaicultuur gewoon doorgaat?
Stuitend is in een interview het gegeven van een alleenstaande moeder die zal worden gestraft omdat ze niet aan de gemeenschappelijke lunch wil meedoen. De lunchpauze is voor haar het enige moment van rust.
Gaarne wil ik besluiten met een aantal uitspraken:
- Als mensen zo veel geld bijeen graaien dat ze een heel land in armoede brengen, maakt de samenleving rolmodellen van ze (Occupy).
- De mens zelf is een consumptiegoed geworden die gebruikt en vervolgens weggegooid wordt (Paus Franciscus).
- Een economie van ongelijkheid en uitsluiting moordt. (Paus Franciscus).
Ik wens iedereen fijne feestdagen en een mooi en gelukkig 2014.