Terugblik commissie Boarger en Mienskip van 3 oktober 2012.
Hoofdpunt voor deze vergadering was het beleidsplan over de schuldhulpverlening. Daarnaast nog een aantal kleinere zaken. In deze terugblik loop ik de belangrijkste onderwerpen na.

Combinatiefunctionarissen
Op een voortgangslijst voor toezeggingen en acties staat al heel lang een toegezegde notitie over de z.g. “Combinatiefunctionarissen”. Dat zijn gemeentelijke medewerkers die allerlei sport- en bewegingsactiviteiten organiseren in samenwerking met sportverenigingen en scholen. De bedoeling is dat het aantal fors wordt uitgebreid (van acht naar vijftien formatieplaatsen) en dat het werkterrein wordt verbreed naar de cultuur. Het geld daarvoor komt deels van het rijk en deels van de gemeente uit sportgelden en extra bezuinigingen op welzijn.

Wij hebben over deze ontwikkeling veel onduidelijkheden en vragen, waar het college nog steeds geen helderheid over gegeven heeft. Daarom is er door ons er bij de wethouder op aangedrongen nu eindelijk eens met de nodige informatie op tafel te komen. Ook hebben we het punt voor de volgende keer op de agenda gezet. Wethouder Wigle Sinnema heeft toegezegd een informatienotitie hiervoor vrij te geven. Dat is inmiddels ook gebeurd. Wordt dus vervolgd.

Een vraag in dit verband: als er lezers zijn die ervaringen hebben met activiteiten van de combinatiefunctionarissen of ideeën/opvattingen hierover hebben, dan houd ik mij aanbevolen voor advies.

Dorpshuis Pingjum
Een raadsvoorstel om de financiële afwikkeling rond de nieuwbouw van een school en dorpshuis te regelen. Het lastige aan dit verhaal was dat er een bijna onleesbare toelichting bij gegeven werd. Op voorstel van de commissie werd door wethouder Sinnema toegezegd een verbeterde versie van het verhaal naar de commissie te sturen. Je denkt dan al gauw: als het college bij haar eigen behandeling het stuk goed gelezen had, zou het al eerder teruggestuurd en verbeterd zijn. Noteren en leren dus.

We hebben ook aandacht gevraagd voor een mooi en stevig lichtpunt in dit verhaal. Namelijk dat het dorp zelf heel veel geld voor de nieuwbouw van het dorpshuis bij elkaar heeft gebracht. Ongeveer de helft(!) van de kosten is afkomstig van allerlei fondsen, met als uitschieter een bijdrage van € 100.000 van de Stichting Dorpsmolen Pingjum! Een positieve keerzijde van de soms moeizame discussie over windmolens: hier is het een maatschappelijke investering die direct ten goede komt aan het dorp zelf. Een mooi voorbeeld van ´eigen kracht´ voor andere dorpen en kernen.

Schuldhulpverlening
Een beleidsplan over een nieuwe aanpak. Men spreekt nu van ‘schulddienstverlening”.
Drie belangrijke kenmerken:
* Meer hulp op maat: er wordt per ‘klant’ goed gekeken welke ondersteuning nodig is.
* Meer beroep doen op ‘eigen kracht’ en zelfwerkzaamheid van de betreffende burgers.
* Meer samenwerking met instellingen en vrijwilligersorganisatie op dit terrein.
Wat ook meespeelt, is dat er een aanzienlijke afbouw op het budget gehaald moet worden: van € 675.000 (2012) naar € 375.000 (2015).

Wij zijn met deze veranderingen op hoofdlijnen akkoord gegaan met een aantal kanttekeningen. Een aantal noem ik hier:

  • De veranderingen moeten zorgvuldig en beheerst naar cliënten uitgevoerd worden: goede en tijdige communicatie is daarbij onmisbaar.
  • Ook de rol en taak van de overheid en de kwaliteit van de dienstverlening moet hierbij steeds helder zijn (wij ondersteunen hiermee een terechte vraag van de cliëntenraad hierover).
  • Het Ping-loket (belangrijke preventie met advies en dienstverlening) moet voorlopig gehandhaafd blijven tot er in de nieuwe werkwijze een goed alternatief is. Hierop is een toezegging van de wethouder gekomen.
  • Ook duidelijk maken wat er gebeurt met mensen die, door wat voor reden dan ook, buiten deze nieuwe aanpak vallen: maatschappelijke opvang blijft altijd in beeld.
  • Meer aandacht voor mantelzorg en rol van vrijwilligersorganisaties naast de professionele hulp. Beide vullen elkaar aan. In de uitvoeringsnota meenemen. Is toegezegd door wethouder.
  • Graag informatie over de vervolgstappen, met meer inzicht in de verhouding tussen besparingen en de nieuwe aanpak. Toegezegd is dat over half jaar hierover een tussenrapportage volgt.
  • Taakstelling en bezuiniging (bijna halvering van budget!) mag niet dwingend zijn: het college moet terugkomen bij de raad als verantwoorde dienstverlening in het gedrang komt. Dit was al de koers en het voornemen van de betrokken wethouder Sjoerd Tolsma: nu ook met steun van de raadscommissie.

Het college zal het beleidsplan uitwerken in een uitvoeringsplan waarbij de inhoudelijke en financiële gevolgen in beeld worden gebracht.

Peter Kranendonk, commissielid